|
هیچ میدونین چــرا طــــــلاق زیــــــاده؟ چـرا شُـله پیچــــای خـــــــــــانـــــواده؟ یــه ریشتــر م کـــــــه زندگی بلــــرزه همــون دقیــــقه پیــچ و مُهــره هــــرزه بــاید یه جـــــــور باشه مُهره بـــــا پیـچ وگـــــــرنــه کُـــلّ زندگیت میشـه هیـچ خواستی اگه بـــــا کــسی وصلت کنی بـــــاید یــه کم ســـایزشــو دقّـت کـنی نگـــــــــــو درستش میکنـم ســــه روزه خـــــــــرابتـــرم میشـه دلت میســــوزه زنت اگــــــه مثـل خـــودت نبــــــاشـــه دو روز دیگه تـو خــــونه ی بــــابــــاشه چـــرا میــخـوای رزوه شــو تغیــیر بـدی نیـــومـــده بـــــه طفلـکی گیـــــر بـدی چــــرا میخــوای نوششو نیشش کنی؟ مُهره ی نمــــره پنجـــو شیشش کنی؟ تو که خودت ســایـزتــــو داری از پـیش برو پی مُهــــره ی نمـــــره ی شیــش این کــــــــه میگم نمـــــره ی اخلاقـیه بقیـــــه ی چیزا هنـــــــوز بـــــــــاقـیـه همّه چی مون از روی خـود خــــواهیـه تصــــــوّ راتمـــون همـش وا هیـــــــه از ته شـــوش بگیر برو تـــــــا جــــردن دروغ شــــــده عینهــــو آب خـــــوردن رفیقمون تـــوی پی . اچ . دی گیـــــره میخـواد بــره دی . اچ . پی ام بگیــره > d.h.p = دختر حاجی پولدار یارو خودش هر کاری خـواسته کــرده دنبـــال دختــــــر نجیب می گـــــــرده میخواد مث هلـــــو رسیـده بـــــــاشه آفتـــــاب و مهتاب ام ندیـده بـــــــاشه درسته میدون مـــــــانـــــــــورش کمه امـــــــــــــــا اونم مثــــل خــودت آدمه شــایـد اونم کسی رو دیده بـــــــاشه یکی دو بــــار دلش تپیــده بــــــاشــه این چیــــــــزا بیــن آدمــــــــا ذاتـیـــه اون کــــه اینــــارو نداره قــــــــــاطیـه اینجا " تی "دو نقطه مون "طــا"شـده قــافیه مـون یه خورده " اکفــا " شده یـه مــــو قه هـایی بـــا یــه ذرّه دقت نقــــطه ی ضعفت میشه عین قــوّت به خـاطـر یــه "طـــــــا " نمیگـزم لب دوبــــــاره مـیـرم سـر اصل مطلـب دختــر بیچـاره کــه شکل مـــاهــه چیکــار کنـه کـه قلب تـو سیـــاهـه؟ خـدا بـه اون هـر چی قشنگی داده از نظــر تــــو مــــایــه ی فســــاده بهش میگی از تـو خـونـه جُم نـخور هــر چی بگـه میگی صـداتــو بـبُر تو خـونه اخم و فُحش و دادو بیــداد تـــوی خیـابونم کـه گشت ارشـــاد ------------------------------------- بـاید بری کُلاتــــــو قــــاضی کنی یـه خورده تمـرین ریــــــاضی کنی دلت میخواد تــــو هـر دقیـقه و رُب هر چی میگی اونم فقـط بگه خُب امّا مهمّه خُب چـه جـــوری باشه از ته دل بــاشه یــا زوری بـــاشه خُبای کوتاه و کشــــــــیده داریـم خُبای بی حال و لهیـــــــده دارـیم فـرق اینــــا زمین تــا آسمــــونـه آدم بـــــاید ایــن چیـزارو بدونــــه مثل دوتــــا ردیـف تــوی مثـنــوی یه خُب باید بگی یه خُب بشنـوی یه بیت خوب ، با دوتـا خُب قشنگه یکی خُبش کـم بشه کار می لنگه ---------------------------------- تــــا پســــرا بهم نگفتن چـــــرا یه خورده هم برم سر دختـــــرا ------------------------------ بعد چهــــار ســـــال پشت کنـکـور قبول شدی یه جــــای دور بــــا زور آخر سر گــــرفتی بـــــا هـنّ و هن لیســـــــانــس درّه تپّـــه از رودهـن نشستی خــونـه گل لگد می کنی خـواستـگارای خــوبــو رد می کنی به خـــــــاطر اینکـه لیسـانس داری بی خـودو بی جهت کلاس میذاری چرا باید تو کـه لیسانسه مــــونی؟ از رو کتــاب متنـو غلـــــط بخـونی؟ یه نکته هم بگم که یـــــــادت نـره لیسانس خوبه ، ولی سـواد بهتره میگی فلانی کــه بـابــاش وزیــــره روزی هزار دفـعه بـرات می میـــره برای ســـرکــار که بـابــات عـوامـه فکـرای اینـجوری خیــال خـــــامــه آخه بابــا اونکه بـــابـــاش وزیــــره مگه خُـله بیـــــاد تـــــــورو بگیــره هرجـــا میری کلّی طلا بــاهـــاتـه تمـــوم دغدغت النگـــــوهـــاتــــه تــــــوی طــلا فــــروشیـا پلاسی بــه این میگن آخــــر بی کلاسی میخوای مث عروس قصّه ها شی کلّ نداشته هــاتـو داشته بـاشی هزار امیــــد و آرزو بــاهــــاتــــــه اینــا امید نیست، عُقده هـــــاتــه شوهر بیچاره کـه کـــــــارمنــــده چـه میدونه قیمت بنــــــز چـنــده فـرشای شوهرت کــه زیر پـــاتـه بعض گلیم پـــــاره ی بـــابـــــاتـه صبر اونم یـه دفعـه ای سر میــاد صدای آژیـــــــــر خطـر در میـــاد وقتی ببــینه زندگیش سیـــاهــه چاره ی کـــــار توی دادگــــاهــه به قلم : خلیل جوادی طوفانی از تبر
ناگه به جان جنگل ؛ افتاد و هر چه را که کاشته بودیم طوفان به باد داد در گرگ و میش آتش و خاکستر جنگل ولی هنوز نفس می کشید جنگل هنوز هم جنگل بود هر چند در دلش جار هزار خاطره تاول بود جنگل بلند و سبز ؛ بپا خاست و با تمام قامت این قطعنامه را با نعره ای بلند و رسا خواند : جنگل هجوم طوفان را تکذیب می کند !؟ جنگل هنوز جنگل جنگل همیشه جنگل خواهد ماند قیصر امین پور شاخه ها تن به تقاضای شکستن دادند
برگ ها یک به یک از شاخه به خاک افتادند باز موسیقی تار و شب و قانون سکوت بادها باز هم آواز عزا سر دادند بس که خمیازه فریاد کشیدم ؛ دیری است خواب هایم همه کابوس ؛ همه فریادند لب به آواز گشودم به لبم مهر زدند چشمم آمد به سخن ؛ سرمه به خوردش دادند گرچه یاران همه از شادی ما غمگینند باز شادیم که یاران ز غم ما شادند شادروان قیصر امین پور یادش همیشه سبز آیینه سر بدزد که کورند سنگها فرسنگها ز عاطفه دورند سنگها
تـا آبها دوبـاره بیفتند از آسیاب این روزها چقدر صبورند سنگها
آیینه چون شکست،به تکثیر می رسد بیهـــوده در تـدارک گـــــورند سنــگهــا
باید قدم گذاشت ولیکن به احتیاط کـز دیـر بــــاز سّد عبــورند سنگها
این است حرف تیشه ی آتش زبان که گفت مثـــل همـیشه تـــــــــــــابع زورنــد سنگها
از سنگ جز سقـوط تـوقّع نمی رود در قلّه بسکه مست غرورند سنگها خلیل جوادی خواستم چیزی بگویم د یــــر شد واژه هایم طعــمه ی تکفیــر شـد قصه ی نـــا گفته بسیار است باز دردهـــا خـروار خــروار است بـــاز دستهارا باز در شبـــهای ســـرد هــــــا کنید ای کودکان دوره گـرد مژدگــانی ای خیابان خوابــــــــها می رسد ته مانده ی بشقابــــها سر به لاک خویش بردیم ای دریغ نان به نرخ روز خوردیم ای دریــــغ قصّـه هــای خوب رفت از یادهـــا بی خبر مـــاند یم از بـــنیادهــــا صحبت از عدل و عدالت نابجاست ســــود در بازار ابن الو قــتهاست نقل از وبلاگ خلیل جوادی تا کنون بغضی شکسته دیده ای؟
مادری از پا نشسته دیده ای؟ تاکنون سرّ نهفته داشتی؟ ماجراهای نگفته داشتی؟ تاکنون دریای ماتم دیده ای ؟ مادرت را با قدّ خم دیده ای ؟ داشتی در سینه آهی دردناک ؟ مادرت را دیده ای بر روی خاک ؟ تا کنون بودی عصای مادرت ؟ از مصیبت خاک ریزی بر سرت ؟ مادرت را سوی خانه برده ای ؟ گوشواره ، دانه دانه دیده ای ؟ دیده ها از اشک و خون پُر دیده ای ؟ خاک کوچه روی چادر دیده ای ؟ شهادت بانوی آب و آینه حضرت فاطمه زهرا (س) را به همه دوستان تسلیت عرض می کنم
روح ملکوتی اُسوه عارفان ، عالم ربانی ، فقیه صمدانی و مرجع تقلید شیعیان جهان حضرت آية الله العظمی محمد تقی بهجت « رحمة الله علیه » به ملکوت اعلی پیوست ، این مصیبت عظمی را به ولی الله الاعظم « عجل الله تعالی فرجه الشریف » و عموم شیعیان جهان تسلیت عرض می کنیم . مراسم تشییع پیکر مقدس آن عبد صالح ، روز سه شنبه مورخ 29 / 2 / 88 ساعت 10 صبح از میدان جهاد واقع در خیابان باجک ( 19 دی ) به سوی حرم مطهر فاطمه معصومه « سلام الله علیها » انجام خواهد گرفت . روحش شاد یادش همواره گرامی باد خدايا به من توفيق تلاش در شکست، صبر در نا اميدي، رفتن بي همراه، جهاد بي سلاح، کار بي پاداش، فداکاري در سکوت، دين بي دنيا، مذهب بي عوام، عظمت بي نام، خدمت بي نان، ايمان بي ريا، خوبي بي نمود، عشق بي هوس، تنهايي در انبوه جمعيت و دوست داشتن بي آنکه دوست بداند، عطا کن …
” دکتر علي شريعتي “ من غلام قمرم غير قمر هيچ مگو سلام
حال همه ما خوب است ؛ ملالی نیست جز ؛ گم شدن گاه به گاه خیالی دور که مردم به آن شادمانی بی سبب می گویند . با این همه عمری اگر باقی بود ؛ طوری از کنار زندگی میگذرم ؛ که نه زانوی آهوی بی جفت بلرزد ؛ نه این دل ناماندگار بی درمان . تا یادم نرفته است بنویسم ؛ حوالی خوابهای ما سال پر بارانی بود . میدانم همیشه حیاط آنجا پر از هوای تازه ی باز نیآمدن است اما ؛ تو لااقل حتی هر لحظه ؛ گاهی ؛ هر از گاهی ؛ ببین انعکاس تبسم رویا شبیه شمایل شقایق نیست !؟ راستی خبرت بدهم خواب دیدم خانه ای خریده ام ؛ بی پرده ؛ بی پنجره ؛ بی در ؛ بی دیوار ..... بخند ؛ هی بخند بی پرده بگویم ؛ چیزی نمانده است من 45 ساله خواهم شد ؛ فردا را به فال نیک خواهم گرفت ؛ دارد همین لحظه یک فوج کبوتر سفید از روی سرمان رد می شود ؛ باد بوی نامهای کسان من می دهد . یادت می آید ؛ رفته بودی خبر از آرامش آسمان بیاوری !؟ نه عزیزم ؛ نامه ام باید کوتاه باشد ؛ ساده باشد ؛ بی حرفی از ابهام و آینه ؛ از نو برایت می نویسم حال همه ما خوب است اما تو باور نکن ....!؟ |
|