|
کوفه امشب چه ملال انگیز است
چه غم انگیز تر از پاییز است کوفه گردیده سیه پوش امشب با غم ودرد هم آغوش است کوفه امشب چقدر تاریک است گوئیا مرگ علی (ع) نزدیک است رسد از دور به صد جوش و خروش ناله طفل یتیمی بر گوش گوید ای مادر غم پرور من بنشین ساعتی اندر بر من مادرا از چه نیاید پدرم که کشد دست نوازش به سرم آنکه می داد به گفتارم گوش آنکه می برد مرا بر سر دوش گوئیا دیده خطائی از من که چنین کرده جدائی از من دوست دارم که بیاید به برم بنهد تاج محبت به سرم ناگه از هاتف غیبش در گوش گفت او را به دو صد جوش و خروش آه دیگر زدل ریش مکش انتظار پدر خویش مکش بر سر سجده علی (ع) را کشتند حجت لم یزلی را کشتند ژولیده نیشابوری به بهانه سالگرد وفات استاد شهریار
از زندگانیم گله دارد جوانیم شرمنده جوانی از این زندگانیم دور از کنار مادر و یاران مهربان زال زمانه کشت به نا مهربانیم دارم هوای صحبت یاران رفته را یاری کن ای اجل که به یاران رسانیم پروای پنج روز جهان کی کنم که عشق داده نوید زندگی جاودانیم چون یوسفم به چاه بیابان غم اسیر وز دور مژده جرس کاروانیم یک شب کمند گیسوی ابریشمین بتاب ای ماه اگر ز چاه به در می کشانیم گوش زمین به ناله من نیست آشنا من طایر شکسته پر آسمانیم گیرم که آب دانه دریغم نداشتند چون می کنند با غم بی همزبانیم ای لاله بهار جوانی که شد خزان از داغ ماتم تو بهار جوانیم گفتی که آتشم بنشانی ولی چه سود بر خاستی که بر سر آتش نشانیم در خواب زنده ام که تو می خوانیم به خویش بیداریم مباد که دیگر نرانیم شمعم گریست زار به بالین شهریار من نیز چون تو همدم سوز نهانیم روانشاد استاد شهریار مي خواستم زندگي کنم،راهم را بستند ستايش کردم،گفتند خرافات است عاشق شدم،گفتند دروغ است گريستم، گفتند بهانه است خنديدم، گفتند ديوانه است دنيا را نگه داريد،مي خواهم پياده شوم. (دکتر علي شريعتي) الهی بی پناهان را پناهی به عبد رو سیاهت کن نگاهی من آن خانه به دوش شهر دردم که نبود جز توام پشت و پناهی اگر عمری گنه کردم خدایا غلط کردم نفهمیدم الهی نمک خوردم نمکدان را شکستم پذیرا شو تو عذر عذر خواهی سیه رو آمدم کن رو سپیدم ترحم کن به عبد رو سیاهی به هر کویی که رفتم بود بن بست ندیدم غیر راه توبه راهی خداوندا بگیر از مهر دستم که من افتاه ام در قعر چاهی یقین دارم که بی تاثیر نبود در این ماه مبارک تیر آهی الهی من علی را دوست دارم ندارم جز علی من داد خواهی من ژولیده دل امیدوارم که می بخشی تو کوهی را به کاهی ژولیده نیشابوری |
درباره وبلاگ  سرمایه دل نیست بجز اشک و بجز آه
پس دست کم این آب و هوا را نفروشید در دست خدا آیینه ای جز دل ما نیست آیینه شما یید ؛ شما را نفروشید
|
